Dzielenie się poznaniem Boga

Studium Bieżącego Tygodnia

Mt 28,18-20; 2 P 3,18; 1 P 3,8-15; Oz 7,1-16; Za 10,1-12.

Tekst Pamięciowy

„Wszechmogący Pan dał mi język ludzi uczonych, abym umiał spracowanemu odpowiedzieć miłym słowem, każdego ranka budzi moje ucho, abym słuchał jak ci, którzy się uczą” (Iz 50,4).

To był pracowity sobotni poranek dla pewnego pastora. Obudził się wcześnie, by dokończyć przygotowania do poprowadzenia lekcji szkoły sobotniej i wygłoszenia kazania. Musiał też powtórzyć sobie materiał przygotowany do wykładu ewangelizacyjnego, który miał poprowadzić po południu. Wyszedł z domu spóźniony. Wsiadł do samochodu i pomknął drogą.

W mieście utknął w kolumnie samochodów, dziwiąc się, że tak wielu ludzi wyjechało na ulice. Z przerażeniem myślał o tym, że może się spóźnić na nabożeństwo. Dokąd oni wszyscy jadą? — pomyślał. Nagle jakiś samochód wyjechał z podporządkowanej ulicy i zajechał mu drogę. Pastor zahamował gwałtownie i pogroził owemu kierowcy pięścią, krzyknąwszy do niego donośnie.

Wreszcie pastor dojechał do zboru. Gdy stanął za kazalnicą i zaczął prowadzić lekcję szkoły sobotniej, przyjrzał się twarzom uczestników nabożeństwa i rozpoznał wśród nich kierowcę, którego skrzyczał dwadzieścia minut wcześniej.

Gdy potem przedstawiono mu go jako nieadwentystę, który przyjechał w odwiedziny do swoich adwentystycznych krewnych, pastor, jak nigdy dotąd, uświadomił sobie, że w relacjach z ludźmi, także zupełnie obcymi, należy zawsze okazywać miłość bliźniego opartą na stałej więzi z Bogiem. Nigdy nie wiemy, jak nasze postępowanie, zwłaszcza jako ludzi wierzących, może wpłynąć na naszych bliźnich.