Eliasz — modlitwa w kryzysowej sytuacji

Wierny Bogu prorok Eliasz żył w trudnych czasach, gdy zły król Achab „czynów takich, pobudzających do gniewu Pana, Boga Izraela, popełnił więcej aniżeli wszyscy królowie izraelscy, jego poprzednicy” (1 Krl 16,33). Najbardziej dramatyczne doświadczenie w życiu proroka nastąpiło podczas konfrontacji na górze Karmel (zob. 18. rozdział Pierwszej Księgi Królewskiej). W wyniku tego niezwykłego wydarzenia Achab i jego poddani przekonali się, że Bóg odpowiada na modlitwy. Był to przełomowy moment w dziejach Izraela i niezwykła lekcja dla przyszłych pokoleń, przemawiająca mocno także i do nas.

W ciągu jednego dnia, mimo odpowiedzi Boga na każdą modlitwę Eliasza, prorok doświadczył diametralnej zmiany stanu emocjonalnego, umysłowego i fizycznego. Choć wziął udział w wielkim zwycięstwie Boga tego dnia, to jednak z wyczerpania dopuścił do tego, by lęk przed śmiercią przemógł jego wiarę w Boga. Uderzające w tej historii jest to, że choć Eliasz uległ zniechęceniu i rozpaczy, to jednak Bóg zwracał się do niego z łagodnością i troskliwością. Dostarczył mu pokarm i wodę (zob. 1 Krl 19,5-6), a był to taki pokarm, który podtrzymywał jego siły przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy (zob. 1 Krl 19,8). Gdy Bóg objawił się mu, uczynił to w zupełnie inny sposób niż poprzednio.

Czasami w naszym życiu Bóg odpowiada nam bardzo bezpośrednio, z mocą i w jednoznaczny sposób. To wzmacnia naszą wiarę i sprawia, że czujemy szczególną bliskość Boga.

Innymi razy wahamy się i ulegamy pokusie, sądząc, że zbyt trudno jest podążać za Bogiem w niezachwianej wierze. Poszukujemy odpowiedzi od Boga w sposób zbieżny z naszymi oczekiwaniami, zapominając, że Jego myśli i drogi są wyższe i mądrzejsze niż nasze (zob. Iz 55,8-9). Podobnie jak wielu rzeczy w Bożym stworzeniu nie rozumiemy, tak i nie powinniśmy być zaskoczeni tym, że nie pojmujemy także wielu spraw ze sposobu działania Boga.