Bóg jest miłością

Miłość to słowo chyba najczęściej używane przez chrześcijan w celu przedstawienia charakteru Boga. Może to mieć związek ze stwierdzeniem opisującym Boga w 1 J 4,8: „Bóg jest miłością”. Apostoł Jan nie napisał, że Bóg jest istotą miłującą, ale że „Bóg jest miłością”. Miłość jest charakterem Boga, samą istotą tego, kim On jest.

Wielu tworzy sobie obraz Boga na podstawie ludzkiej definicji miłości, która jest zawsze wypaczona i niedoskonała. Tymczasem nasza definicja miłości powinna być kształtowana w odniesieniu do Boga i tego, co objawił On o sobie w swoim natchnionym Słowie.

Miłość Boża jest doskonała, łaskawa i nakierowana na więzi, co zostało objawione między innymi w powtarzających się zaproszeniach do zamieszkania w Nim w Pierwszym Liście Jana, gdyż „myśmy poznali i uwierzyli w miłość, którą Bóg ma do nas. Bóg jest miłością, a kto mieszka w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim” (1 J 4,16). Bóg jest miłością i stworzył nas „na obraz swój” (Rdz 1,27), abyśmy miłowali oraz pragnęli miłości. W języku hebrajskim najważniejszym słowem oznaczającym miłość jest słowo chesed. Wskazuje ono Bożą miłość wynikającą z przymierza, okazywaną ludziom, a obejmującą cechy takie jak: wierność, opiekuńczość, niezłomność oraz czułość, wrażliwość i delikatność.

W starożytnych językach — hebrajskim i greckim — występowało wielu różnych imion i określeń w odniesieniu do Boga. Te imiona i określenia mają istotne znaczenie i wskazują różne cechy pięknego charakteru Boga. Oto dwa przykłady:

• Adonaj — Pan wszystkich, który panuje wiecznie. Imię to było używane w kontekście przymierza (zob. Rdz 15,2; Sdz 6,15; Ml 1,6; Ps 97,5).
• Jahwe Jireh — Pan zaopatruje (zob. Rdz 22,13-14).

Ostatecznie największym wyrazem miłości Boga jest dar w osobie Jego Syna, który przyszedł na ziemię (zob. J 3,16) i umarł za grzeszników (zob. Rz 5,8). Bóg nie był zmuszony do takiej ofiarności na rzecz ludzkości. Jednak motywowany swoją wspaniałomyślną, radykalną i całkowicie altruistyczną miłością Bóg posłał Jezusa na ziemię, aby dać nam możliwość zupełnie wolnego wyboru Jego miłości objawionej w ofierze złożonej za nas. Jezus nie tylko przerzucił most nad przepaścią utworzoną przez grzech między Bogiem a nami (zob. Iz 59,1-2), ale swoim życiem ukazał nam doskonały charakter Boga oparty na miłości (zob. J 14,9 i Hbr 1,3) i przez to objawienie pociąga wszystkich ludzi do siebie (zob. J 12,32).