Wieczna miłość

Po przedstawieniu naszego nędznego stanu Jezus mówi nam, że ten stan nie musi trwać w nieskończoność:

— „Zwycięzcy pozwolę zasiąść ze mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem wraz z Ojcem moim na jego tronie” (Ap 3,21).

Dla niektórych z nas może to być najtrudniejsza walka, jaką przyjdzie nam stoczyć — zwykłe uznanie naszej słabości i ułudy samowystarczalności, przyjęcie napomnienia skierowanego przez Jezusa, okazanie skruchy oraz przyjęcie szaty sprawiedliwości Jezusa i uleczenie duchowego wzroku, abyśmy prawdziwie widzieli.

Wspaniałe jest to, że Jezus dobrze rozumie nasz apatyczny i letni stan oraz współczuje nam (choć sam nigdy osobiście nie doświadczył takiego stanu). On mówi:

— „Zwycięzcy (...), jak i Ja zwyciężyłem” (Ap 3,21).

Umierając dla naszego zbawienia, Jezus pokonał grzech i sam poniósł karę za grzechy całej ludzkości. On dobrze rozumie walkę, jaką toczymy z grzechem, i obiecuje nam skuteczną pomoc.

Wielu ludzi przedstawionych w Biblii odpowiedziało na zaproszenie Boga, by zawrzeć z Nim przymierze. Jest to jeden z wątków przewijających się przez całe Pismo Święte. Gdy przyglądamy się tym ludziom, widzimy, że Bóg różnie postępował wobec nich w różnych czasach.

Czego poniższe wersety uczą nas o tym, jak Bóg postępuje wobec ludzi w różnych sytuacjach?

Bóg czasami fizycznie prowadził swoje dzieci, a innymi razy tylko do nich przemawiał, ale zawsze pragnął być blisko ludzi. Jakakolwiek jest twoja więź z Bogiem dzisiaj, On pragnie być blisko ciebie. Mówi o tym w słowach zapisanych przez proroka Jeremiasza: „Z daleka ukazał mu się Pan: Miłością wieczną umiłowałem cię, dlatego tak długo okazywałem ci łaskę. Znowu cię odbuduję i będziesz odbudowana” (Jr 31,3-4).

Czy twój dzień dopiero się zaczyna, czy już się kończy, Bóg tęskni za tobą i czeka, byś przyszedł do Niego. Pragnie zacieśnić albo ustanowić twoją więź z Nim. Jeśli brakuje ci takiej relacji, to tylko z twojej winy, a nie dlatego, że On tak zdecydował.