Ku wieczności

Studium Bieżącego Tygodnia

Ps 80,1-20; 1 Tes 4,17; Ap 21,9-27; Iz 25,8; Ap 7,17; 21,4; J 6,44.

Tekst Pamięciowy

„Umiłowani, teraz dziećmi Bożymi jesteśmy, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest” (1 J 3,2).

Co przyniesie nam przyszłość? Co nas czeka? Myśl o przyszłości może być jednocześnie przytłaczająca, ekscytująca, przerażająca i zachwycająca. Wiemy, że Jezus jest wierny, a Jego słowa są prawdą (zob. Ap 3,14). Czekają nas niespokojne czasy (zob. Mt 24,21-22), ale Jezus obiecał, że nigdy nas nie opuści ani nie porzuci (zob. Hbr 13,5). On uczyni to, co zapowiedział, że uczyni — tak zawsze było i tak będzie (zob. Hbr 10,23). Dlatego „kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony” (Mt 24,13).

Bez względu na to, jak długo spodziewamy się żyć na tym świecie, powinniśmy pilnie kierować wzrok na Jezusa i podążać za Nim. Nie zawsze jest to łatwe w świecie, który domaga się naszej uwagi, ale wraz z Dawidem możemy powiedzieć: „Oczy moje zawsze patrzą na Pana, bo On wyswobadza z sieci nogi moje” (Ps 25,15).

W tym tygodniu będziemy się uczyć o niebiańskiej nagrodzie (zob. Mt 5,12 i Ap 22,12) — jak będzie w niebie i jak wspaniale będzie żyć w obecności Tego, który nas stworzył, umiłował aż do śmierci, odkupił nas z naszych grzechów i wkrótce przyjdzie powtórnie po nas. Do tego czasu naszym obowiązkiem jest trwać w wierze.