Przyjdź!

Do wszystkich nas dzisiaj Duch Święty kieruje zaproszenie:

— Przyjdź!

Duch Święty pragnie prowadzić nas dzisiaj do Jezusa. Jezus zaprasza nas, byśmy przyszli do Niego oraz trwali w Nim dzisiaj i każdego dnia aż do Jego powtórnego przyjścia. Gdy odpowiadamy pozytywnie na to zaproszenie i przychodzimy do Niego, nasze serce staje się wrażliwe, a umysł uległy. Odczuwamy wtedy pokój, wiedząc, że On wzbudzi nas z martwych w dniu ostatecznym, choć czujemy się niegodni tego zbawienia. Jezus jednak powiedział:

— „Tego, który do mnie przychodzi, nie wyrzucę precz” (J 6,37).

Powinniśmy odczuwać naglącą potrzebę współdziałania z Duchem Świętym, by wzywać innych do ustanowienia zbawczej więzi z Jezusem. „A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A ten, kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A ten, kto pragnie, niech przychodzi, a kto chce, niech darmo weźmie wodę żywota” (Ap 22,17).

Zaproszenie jest do przyjęcia darmo jako dar łaski. Gdy przyjmujemy Jezusa i miłujemy Go całym sercem, umysłem, całą duszą i ze wszystkich sił (zob. Pwt 6,5), zostajemy zmienieni na zawsze.

Gdy Jezus zaprasza, byśmy przyszli do Niego, w ostatnich słowach Biblii obiecuje: „Tak, przyjdę wkrótce. Amen, przyjdź, Panie Jezu!” (Ap 22,20).

Co to znaczy wkrótce? Z naszej perspektywy, gdy zamkniemy oczy w chwili śmierci, to następnym wydarzeniem, jakie zarejestrujemy, będzie powtórne przyjście Chrystusa. Zważywszy na to, jak szybko upływa nasze życie, tak bliskie jest dla nas powtórne przyjście Jezusa. W chwili zmartwychwstania naszą pierwszą myślą będzie to, że przyjście Pana rzeczywiście nastąpiło rychło!

Dzisiaj widzimy jedynie zarys przyszłej rzeczywistości, jej odbicie w zwierciadle teraźniejszości. Jednak przyjdzie dzień, gdy ujrzymy to wszystko twarzą w twarz. Nie pozwólmy, by oczekiwanie nas znużyło! Niechaj tęsknota za wiecznością będzie silna oraz niech motywuje nas do wiary i ufności w miłość i dobroć Boga. Przyjdź, Panie Jezu!