Zaciśnięte pięści pychy

Pycha. Gdy myślisz o niej, możesz wyobrażać sobie butnego polityka, aroganckiego bogacza, ekscentrycznego celebrytę czy ewentualnie osobę chełpiącą się swoim atrakcyjnym wyglądem. Pycha to poczucie, że jest się ważniejszym czy lepszym od innych ludzi. Jednak pycha jest odczuciem czy postawą, na której nie można i nie powinno się polegać.

Pierwszym pyszałkiem stał się Lucyfer, niebiański cherubin, który niegdyś pełnił odpowiedzialne funkcje, służąc Bogu. Nie wiemy, kiedy i w jaki sposób egoistyczne myśli i odczucia pojawiły się w jego umyśle, ale wiemy, że rozpętały we wszechświecie coś, co nazywamy obecnie wielkim bojem. Wiemy, że szatan jest przeciwnikiem Boga (por. Iz 14,12-14 i Flp 2,5-11). Nasz świat zmaga się ze skutkami grzechu od czasu, gdy szatan zaszczepił zwątpienie w umysłach Ewy i Adama, tak iż skusił ich, by ufali samym sobie bardziej niż Bogu i miłowali siebie bardziej niż Boga.

Czy pycha może być pozytywna? Przypuszczalnie nie w kontekście, w jakim używamy tego pojęcia, choć czasami przymiotnik pyszny ma pozytywne znaczenie, gdy dotyczy czyichś osiągnięć i wyraża uznanie dla dokonań człowieka (na przykład pyszna potrawa to taka, która zasługuje na pochwałę). Musimy zrozumieć, że dążenie do doskonałości i wyrażanie uznania w kontekście darów i zdolności, które Bóg daje ludziom, niekoniecznie jest hołdowaniem pysze. Według Pisma Świętego istnieje nawet stosowny rodzaj miłości własnej (gdy zastanowimy się nad przykazaniem zapisanym w Mk 12,31, widzimy, że Jezus nakazuje nam miłować bliźnich tak, jak miłujemy samych siebie), jednak taka miłość zawsze jest niesamolubna. Ludzie zazwyczaj są wolni od pychy, gdy Bóg jest obecny w ich życiu i nadaje mu właściwy kierunek (zob. 1 Tm 3,1). Z drugiej strony ludzie popadają w pychę, gdy zaniedbują oddawanie Bogu chwały za to, czego On dokonuje w ich życiu.

Powinniśmy starać się pamiętać, że nasz dobytek, nasze zdolności i osiągnięcia nie decydują o naszej wartości. Nasza wartość zawsze pochodzi od Boga, gdyż wszystko, co mamy, w tym także to, co kusi nas do pychy, pochodzi ostatecznie od Boga. Nie wolno nam o tym zapominać.