Walcząc w modlitwie

Studium Bieżącego Tygodnia

Dn 2,20-23; 6,11-12; Dz 20,36; Rdz 5,22-24; Wj 33,15-23; 32,31-32.

Tekst Pamięciowy

„Miłuję Pana, gdyż wysłuchał głosu mego, błagania mego. Nakłonił bowiem ucha swego ku mnie w dniach, gdy go wzywałem” (Ps 116,1-2).

Wyobraź sobie, co by było, gdybyś jedynie z rzadka odzywał się do swoich bliskich czy przyjaciół. Wkrótce więzi między wami zaczęłyby słabnąć i pojawiłyby się problemy. Podobnie modlitwa jest niezbędnym elementem bliskich więzi z Bogiem. Jest ważną praktyką w osobistym nabożeństwie — każdy z nas jej potrzebuje i może ją wzmacniać. Jeśli nie modlimy się często i regularnie, prędzej czy później zaczniemy oddalać się od Pana.

Z Biblii uczymy się o ludziach, którzy modlili się na różne sposoby. Możemy się im przyjrzeć i zauważyć, jak ich łączność z Bogiem wpływała na ich więzi z Nim, a także jak i o co się modlili oraz jak ich modlitwy wpływały na życie innych ludzi. Owszem, faktem jest, iż nasza praktyka modlitwy wpływa nie tylko na nas samych, ale także i na nasze otoczenie.

Podobnie jak to jest w przypadku studiowania Biblii, także praktyka modlitwy jest tak doniosłym i szerokim zagadnieniem, że nie sposób ją wyczerpująco omówić w dwóch krótkich lekcjach. W tym tygodniu przyjrzymy się naukom płynącym z przykładu modlących się ludzi opisanych w Biblii, a zwłaszcza temu, jak ich praktyka modlitwy przekładała się na ich więź z Bogiem. Uczmy się od nich!